1.25.2006

Serena beleza

O sol acariñáballe un brazo, fóra da sombra do parasol, revelando unha penuxe que a simple vista non se notaba. Non a preocupaba que as raiolas tinguisen a súa pel branquísima e sorría con dozura ao home sentado ao carón dela. Bebían unhas cervexas pensando nunha reconciliación imposible mentres a tarde esvaraba polos muros dos edificios circundantes, máis e máis vencidos polas sombras. Xa non había paixón, só tenrura.

1 Comments:

Blogger markgreene91335094 said...

Este comentário foi removido por um gestor do blogue.

4:30 da manhã  

Enviar um comentário

<< Home